Skip to main content

Mustadrak Hakim 464

المستدرك 464: أَخْبَرَنَا دَعْلَجُ بْنُ أَحْمَدَ السِّجْزِيُّ، ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، ثنا بَيَانٌ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، ثنا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي عِيَاضٌ، قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقُلْتُ: أَحَدُنَا يُصَلِّي فَلَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى، قَالَ: فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ” إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى، فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ وَإِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الشَّيْطَانُ فَقَالَ: إِنَّكَ أَحْدَثْتَ فَلْيَقُلْ كَذَبْتَ إِلَّا مَا وَجَدَ رِيحًا بِأَنْفِهِ أَوْ سَمِعَ صَوْتًا بِأُذُنِهِ «.» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ، فَإِنَّ عِيَاضًا هَذَا هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ، وَقَدِ احْتَجَّا جَمِيعًا بِهِ وَلَمْ يُخَرِّجَا هَذَا الْحَدِيثَ لِخِلَافٍ مِنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ فِيهِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، فَإِنَّهُ لَمْ يَحْفَظْهُ، فَقَالَ: عَنْ يَحْيَى، عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ أَوْ عِيَاضِ بْنِ هِلَالٍ، وَهَذَا لَا يُعَلِّلُهُ الْإِجْمَاعُ، يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَلَى إِقَامَةِ هَذَا الْإِسْنَادِ عَنْهُ، وَمُتَابَعَةِ حَرْبِ بْنِ شَدَّادٍ فِيهِ «. كَذَلِكَ رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الدَّسْتُوَائِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، وَمَعْمَرُ بْنُ رَاشِدٍ وَغَيْرُهُمْ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ. أَمَا حَدِيثُ هِشَامٍ

Al Mustadrak 464: Da’laj bin Ahmad As-Sajzi mengabarkan kepada kami, Ali bin Al Husain menceritakan kepada kami, Bayan menceritakan kepada kami, Abdullah bin Raja’ menceritakan kepada kami, Harb bin Syaddad menceritakan kepada kami dari Yahya bin Abu Katsir, Iyadh menceritakan kepadaku, dia berkata, “Aku pernah bertanya kepada Abu Sa’id Al Khudri tentang salah seorang dari kami yang shalat tapi tidak mengetahui jumlah rakaat yang telah dilaksanakannya?” Dia menjawab, “Rasulullah pernah bersabda kepada kami, ‘Apabila salah seorang dari kalian shalat dan tidak tahu jumlah rakaat shalat yang telah dilakukan maka dia hendaknya sujud dua kali dalam keadaan duduk dan apabila syetan mendatangi salah seorang dari kalian lalu berkata, “Kamu telah berhadats”, maka dia hendaknya mengatakan, “Kamu bohong”, kecuali jika dia mencium angin (kentut) dengan hidungnya atau mendengar suara dengan telinganya.” Hadis ini shahih sesuai syarat Al Bukhari dan Muslim, karena Iyadh di sini adalah putra Abdullah bin Sa’ad bin Abu Sarh, yang digunakan oleh Al Bukhari dan Muslim sebagai hujjah. Tapi keduanya tidak meriwayatkannya karena adanya perselisihan pada Aban bin Yazid Ath-Aththar yang meriwayatkan dari Yahya bin Abi Katsir, karena dia tidak menghapalnya. Dia berkata, “Dari Yahya, dari Hilal bin Iyadh atau Iyadh bin Hilal.” Tapi hal ini tidak menjadikan hadis ini ber-illat, karena ada ijmak dari Yahya bin Abi Katsir tentang kelurusan sanad ini. Selain itu, juga karena hadis ini memiliki syahid dari hadis Harb bin Syaddad. Hadis ini juga diriwayatkan oleh Hisyam bin Abu Abdillah Ad-Dastuwa’i, Ali bin Al Mubarak, Ma’mar bin Rasyid, dan periwayat-periwayat lainnya dari Yahya bin Abu Katsir. Hadis Hisyam adalah:

Mustadrak Hakim 480

المستدرك 480: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ، ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، ثنا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيُّ، ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، وَحدثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، أَنْبَأَ الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَنْبَأَ الشَّافِعِيُّ، أَنْبَأَ الْقَاسِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: «إِذَا مَسَّتِ الْمَرْأَةُ فَرْجَهَا بِيَدِهَا فَعَلَيْهَا الْوُضُوءُ»

Al Mustadrak 480: Muhammad bin Shalih bin Hani’ menceritakan kepada kami, Al Fadhl bin Muhammad bin Al Musayyib menceritakan kepada kami, Ishaq bin Muhammad Al Farawi menceritakan kepada kami, Ubaidillah bin Umar menceritakan kepada kami. Abu Al Abbas Muhammad bin Ya’qub menceritakan kepada kami, Ar-Rabi’ bin Sulaiman memberitakan (kepada kami), Asy-Syafi’i memberitakan (kepada kami), Al Qasim bin Abdullah memberitakan (kepada kami) dari ayahnya, dari Ubaidillah bin Umar, dari Al Qasim bin Muhammad, dari Aisyah, dia berkata, “Apabila perempuan memegang kemaluannya dengan tangannya maka dia wajib berwudhu.”

Mustadrak Hakim 449

المستدرك 449: حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، ثنا أُسَيْدُ بْنُ عَاصِمٍ، ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ حَفْصٍ، عَنْ سُفْيَانَ، وَأَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ، ثنا أَبُو يَحْيَى بْنُ أَبِي مَسَرَّةَ، ثنا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى، ثنا سُفْيَانُ، وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْفَضْلِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، ثنا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ، ثنا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَنْبَأَ وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَقِيمُوا وَلَنْ تُحْصُوا، وَاعْلَمُوا أَنَّ خَيْرَ أَعْمَالِكُمُ الصَّلَاةُ، وَلَا يُحَافِظُ عَلَى الْوُضُوءِ إِلَّا مُؤْمِنٌ» . «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ، وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَسْتُ أَعْرِفُ لَهُ عِلَّةً يُعَلَّلُ بِمِثْلِهَا مِثْلُ هَذَا الْحَدِيثِ، إِلَّا وَهْمٌ مِنْ أَبِي بِلَالٍ الْأَشْعَرِيِّ وَهَمَ فِيهِ عَلَى أَبِي مُعَاوِيَةَ»

Al Mustadrak 449: Abu Al Abbas Muhammad bin Ya’qub menceritakan kepada kami, Usaid bin Ashim menceritakan kepada kami, Al Husain bin Hafsh menceritakan kepada kami dari Sufyan. Al Husain bin Al Hasan bin Ayyub mengabarkan kepada kami, Abu Yahya bin Abu Masarrah menceritakan kepada kami, Khallad bin Yahya menceritakan kepada kami, Sufyan menceritakan kepada kami. Abu Al Fadhl bin Ibrahim mengabarkan kepada kami, Ja’far bin Muhammad bin Al Husain menceritakan kepada kami, Yahya bin Yahya menceritakan kepada kami, Waki’ memberitakan (kepada kami) dari Sufyan, dari Manshur, dari Salim bin Abu Al Ja’ad, dari Tsauban, dia berkata: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda, “Istiqamahlah kalian, dan kalian tidak akan bisa mencapai istiqamah yang sesungguhnya (tidak akan bisa melakukan istiqamah seluruhnya). Ketahuilah bahwa sebaik-baik perbuatan kalian adalah shalat, dan hanya orang beriman yang dapat menjaga wudhu” Hadis ini shahih sesuai syarat Al Bukhari dan Muslim, tapi keduanya tidak meriwayatkannya. Aku tidak mengetahui ada illat yang bisa membuat hadis seperti ini cacat, kecuali wahm yang dilakukan Abu Bilal Al Asy’ari terhadap Abu Mu’awiyah.

Mustadrak Hakim 450

المستدرك 450: حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ، أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ يَسَارٍ الْحَنَّاطُ، بِبَغْدَادَ، ثنا أَبُو بِلَالٍ الْأَشْعَرِيُّ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اسْتَقِيمُوا وَلَنْ تُحْصُوا، وَاعْلَمُوا أَنَّ خَيْرَ أَعْمَالِكُمُ الصَّلَاةُ، وَلَنْ يُوَاظِبَ عَلَى الْوُضُوءِ إِلَّا مُؤْمِنٌ»

Al Mustadrak 450: Abu Bakar bin Ishaq Al Faqih menceritakan kepada kami, Al Husain bin Yasar Al Hannath memberitakan (kepada kami) di Baghdad, Abu Bilal Al Asy’ari menceritakan kepada kami, Muhammad bin Khazim menceritakan kepada kami dari Al A’masy, dari Abu Sufyan, dari Jabir, dia berkata: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda, “Istiqamahlah kailan, dan kalian tidak akan mampu. Ketahuilah, sebalk-baik amal kailan adalah shalat, dan hanya orang beriman yang bisa melakukan wudhu secara tekun.”

Mustadrak Hakim 451

المستدرك 451: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ، ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، ثنا أَبُو ثَابِتٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ اللَّهِ، ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يَسْهُو فِيهِمَا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»

Al Mustadrak 451: Abu Ja’far Muhammad bin Shalih bin Hani’ menceritakan kepada kami, Al Fadhl bin Muhammad bin Al Musayyib menceritakan kepada kami, Abu Tsabit Muhammad bin Ubaidillah menceritakan kepada kami, Abdul Aziz bin Abu Hazim menceritakan kepada kami dari Hisyam bin Sa’ad, dari Zaid bin Aslam, dari Atha’ bin Yasar, dari Zaid bin Khalid Al Juhani, dia berkata: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda, “Barangsiapa berwudhu lalu menyempurnakan wudhunya, kemudian shalat dua rakaat tanpa lalai di dalamnya, maka dosa-dosanya yang telah lalu akan diampuni.”

Mustadrak Hakim 452

المستدرك 452: حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ الْأَسْفَاطِيُّ، ثنا أَبُو ثَابِتٍ، ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، فَذَكَرَهُ بِنَحْوِهِ. «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ، وَلَا أَحْفَظُ لَهُ عِلَّةً تُوهِنُهَا وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ، وَقَدْ وَهَمَ مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ عَلَى زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ فِي إِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثِ»

Al Mustadrak 452: Abu Bakar bin Ishaq menceritakan kepada kami, Al Abbas bin Al Fadhl Al Asfathi memberitakan (kepada kami), Abu Tsabit menceritakan kepada kami, Abdul Aziz menceritakan kepada kami dari Hisyam bin Sa’ad. Selaputnya dia menyebutkan redaksinya yang semakna. Hadis ini shahih sesuai syarat Muslim. Sejauh yang aku ketahui, tidak ada illat yang menyebabkan hadis menjadi dha’if. Al Bukhari dan Muslim tidak meriwayatkannya. Muhammad bin Aban dalam hal ini membuat kekeliruan terhadap Zaid bin Aslam dalam meng-isnad-kan hadis ini

Mustadrak Hakim 453

المستدرك 453: ابْنُ صَالِحٍ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يَسْهُو فِيهِمَا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ» . «هَذَا وَهْمٌ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبَانَ، وَهُوَ وَاهِي الْحَدِيثِ غَيْرُ مُحْتَجٍّ بِهِ، وَقَدِ احْتَجَّ مُسْلِمٌ بِهِشَامِ بْنِ سَعْدٍ»

Al Mustadrak 453: Ibnu Shalih […J menceritakan kepada kami, Muhammad bin Aban menceritakan kepada kami dari Zaid bin Aslam, dari Atha’ bin Yasar. dari Uqbah bin Amir. dia berkata: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda, “Barangsiapa berwudhu lalu menyempurnakan wudhunya, kemudian shalat dua rakaat tanpa lalai di dalamnya, maka dosa-dosanya yang telah lalu akan diampuni.” Ini merupakan wahm dari Muhammad bin Abban, seorang periwayat yang hadisnya dha’if dan tidak dijadikan sebagai hujjah. Muslim sendiri berhujjah dengan Hisyam bin Sa’ad.

Mustadrak Hakim 454

المستدرك 454: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ، ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْمَدِينِيُّ، ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ، أَنَّ أَبَا عُبَيْدٍ، قَالَ لَهُ: حَدَّثَنَا حَدِيثًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلَا مَرَّتَيْنِ وَلَا ثَلَاثٍ، يَقُولُ: «إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَطْرَافِ فَمِهِ، فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ تَنَاثَرَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَظْفَارِهِ، فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ تَنَاثَرَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَطْرَافِ رَأْسِهِ، فَإِنْ قَامَ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ يُقْبِلُ فِيهِمَا بِقَلْبِهِ وَطَرْفِهِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ» . «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِهِمَا، وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ، وَأَبُو عُبَيْدٍ تَابِعِيٌّ قَدِيمٌ لَا يُنْكَرُ سَمَاعَهُ مِنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ»

Al Mustadrak 454: Ali bin Hamsyad Al Adi menceritakan kepada kami, Ismail bin Ishaq Al Qadhi menceritakan kepada kami, Muhammad bin Ubaidillah Al Madini menceritakan kepada kami, Abdul Aziz bin Abu Hazim menceritakan kepada kami dari Adh-Dhahhak, dari Utsman, dari Ayyub bin Musa, dari Abu Ubaid —maula Sulaiman bin Abdul Malik—, dari Amr bin Abasah, Abu Ubaid berkata kepadanya, “Ceritakanlah kepada kami hadis yang pernah engkau dengar dari Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam.” Dia lalu berkata, “Aku mendengar Rasulullah selain satu kali, dua kali, dan tiga kali, bersabda, ‘Apabila seorang hamba mukmin berwudhu lalu berkumur, kemudian menghisap air ke hidung dan mengeluarkannya, maka dosa-dosanya akan keluar dari ujung mulutnya. Apabila dia membasuh kedua tangannya, maka dosa-dosanya akan betebaran keluar dari kuku- kukunya. Apabila dia mengusap kepalanya, maka dosa-dosanya akan betebaran keluar dari ujung kepalanya. Jika dia berdiri dan shalat dua rakaat dengan hati dan anggota badan khusyu menghadap Allah, maka dosa-dosanya akan keluar seperti dia baru dilahirkan ibunya” Sanad hadis ini shahih sesuai syarat Al Bukhari dan Muslim, tapi keduanya tidak meriwayatkannya. Abu Ubaid adalah tabiin senior. Dia pernah mendengar hadis dari Amr bin Abasah dan tidak ada yang mengingkarinya.

Mustadrak Hakim 455

المستدرك 455: أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ الْخَوَّاصُ، ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، وَأَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَاللَّفْظُ لَهُ، أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ، ثنا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ، قَالَ: قَالَ شُرَحْبِيلُ بْنُ حَسَنَةَ: مَنْ رَجُلٌ يُحَدِّثُنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟، فَقَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ: أَنَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا مَرَّةً وَلَا مَرَّتَيْنِ حَتَّى عَدَّ خَمْسَ مَرَّاتٍ، يَقُولُ: «إِذَا قَرَّبَ الْمُسْلِمُ وَضُوءَهُ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ خَرَجَتْ ذُنُوبُهُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ وَأَطْرَافِ أَنَامِلِهِ، فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ ذُنُوبُهُ مِنْ أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ، فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتْ ذُنُوبُهُ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِهِ، فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ ذُنُوبُهُ مِنْ بُطُونِ قَدَمَيْهِ»

Al Mustadrak 455: Abu Muhammad Ja’far bin Muhammad bin Nashir Al Khawwash mengabarkan kepada kami, Ali bin Abdul Aziz menceritakan kepada kami, Hajjaj bin Minhal menceritakan kepada kami, Hammad bin Salamah menceritakan kepada kami. Abu Bakar bin Abdullah mengabarkan kepadaku dengan redaksinya, Al Hasan bin Sufyan memberitakan (kepada kami), Hudbah bin Khalid menceritakan kepada kami, Hammad bin Salamah menceritakan kepada kami dari Ayyub, dari Abu Qilabah, dia berkata: Syurahbil bin Hasanah berkata, “Adakah orang yang mau menceritakan kepada kami suatu hadis dari Rasulullah ?” Amr bin Abasah lalu berkata, “Aku mendengar Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda tidak cuma satu kali atau dua kali, bahkan sampai lima kali, ‘Apabila seorang muslim menyegerakan wudhunya dan membasuh kedua telapak tangannya, maka dosa-dosanya akan keluar dari jemarinya dan ujung kukunya. Jika dia membasuh wajahnya, maka dosa- dosanya akan keluar dari ujung jenggotnya. Jika dia mengusap kepalanya, maka dosa-dosanya akan keluar dari ujung rambutnya Jika dia membasuh kedua kalanya, maka dosa-dosanya akan keluar dari bagian dalam telapak kakinya’.”

Mustadrak Hakim 456

المستدرك 456: حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ، أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ، أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدِيِنِيُّ، ثنا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، ثنا الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ، وَإِعْمَالُ الْأَقْدَامِ إِلَى الْمَسَاجِدِ، وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ يَغْسِلُ الْخَطَايَا غَسْلًا» . «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ، وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»

Al Mustadrak 456: Abu Bakar bin Ishaq Al Faqih menceritakan kepada kami, Muhammad bin Ayyub memberitakan (kepada kami), Ali bin Abdullah Al Madaini memberitakan (kepada kami), Shafwan bin Isa menceritakan kepada kami, Al Harits bin Abdurrahman bin Abu Dzubab menceritakan kepada kami dari Sa’id bin Al Musayyib, dari Ali bin Abu Thalib, dia berkata: Rasulullah shallallahu ‘alaihi wa sallam bersabda, “Menyempurnakan wudhu pada bagian yang tidak disukai, melangkahkan kaki ke masjid-masjid, dan menunggu shalat setelah shalat, akan menghapus dosa-dosa (secara) sekaligus.” Hadis ini shahih sesuai syarat Muslim, tapi Al Bukhari dan Muslim tidak meriwayatkannya.